🌌 AZATHOTH – Ο Τυφλός Θεός Του Απόλυτου Χάους

 

Στα πιο βαθιά στρώματα της ύπαρξης, εκεί όπου ούτε το φως ούτε ο χρόνος μπορούν να επιβιώσουν, υπάρχει μια οντότητα τόσο αρχαία και ακατανόητη που ακόμα και οι θεοί τρέμουν μπροστά στο όνομά της. Azathoth δεν είναι βασιλιάς, ούτε δαίμονας, ούτε δημιουργός όπως τον φαντάζονται οι άνθρωποι. Είναι το ίδιο το τυφλό χάος που γεννήθηκε πριν υπάρξει το σύμπαν. Ένα ατελείωτο, παραμορφωμένο πλάσμα χωρίς μορφή, χωρίς λογική, χωρίς έλεος. Οι αρχαίοι αποκρυφιστές τον αποκαλούσαν «Ο Πυρηνικός Σουλτάνος των Δαιμόνων» γιατί πίστευαν πως όλοι οι κόσμοι, τα άστρα και οι ψυχές υπάρχουν μόνο επειδή εκείνος κοιμάται.

Λέγεται πως στο κέντρο του σύμπαντος υπάρχει ένας τόπος χωρίς ουρανό, χωρίς γη, χωρίς πραγματικότητα. Μια αβυσσαλέα δίνη από μαύρη ενέργεια όπου ακούγονται παραμορφωμένοι ήχοι από φλογέρες και τύμπανα φτιαγμένα από κόκαλα άγνωστων θεών. Εκεί, μέσα σε μια άμορφη μάζα από σάρκα, μάτια και ατελείωτα στόματα που ανοιγοκλείνουν μέσα στο σκοτάδι, κοιμάται ο Azathoth. Οι υπηρέτες του δεν τον λατρεύουν από αγάπη αλλά από φόβο, γιατί γνωρίζουν ότι αν ξυπνήσει έστω και για μία στιγμή, η ίδια η πραγματικότητα θα διαλυθεί σαν όνειρο που τελειώνει.

Οι πιο απαγορευμένες σελίδες του Necronomicon μιλούν για ανθρώπους που προσπάθησαν να επικοινωνήσουν μαζί του. Κανείς δεν επέστρεψε σώος. Μερικοί βρέθηκαν νεκροί με τα μάτια καμένα σαν να είχαν κοιτάξει μέσα σε ήλιο από αίμα. Άλλοι άρχισαν να γράφουν σύμβολα στους τοίχους με τα ίδια τους τα νύχια μέχρι που τα δάχτυλά τους έσπασαν. Υπήρχαν όμως και χειρότερα. Σε ένα παλιό μοναστήρι χαμένο στα βουνά της Τρανσυλβανίας, μια μυστική αίρεση προσπάθησε να ανοίξει πύλη προς το βασίλειό του χρησιμοποιώντας επτά ανθρώπινες καρδιές και έναν κύκλο χαραγμένο με αίμα. Οι μοναχοί πίστευαν πως θα αποκτούσαν απόλυτη γνώση. Αντί γι’ αυτό, οι τοίχοι άρχισαν να λιώνουν σαν ζωντανή σάρκα και από το σκοτάδι ακούστηκε ένας βρυχηθμός τόσο δυνατός που έκανε τα κόκαλά τους να σπάσουν μέσα στο σώμα τους.

Ένας από τους μοναχούς επέζησε μόνο για λίγες ώρες. Όταν τον βρήκαν, ήταν γονατιστός μέσα στο χιόνι, με το πρόσωπό του παραμορφωμένο από τρόμο. Επαναλάμβανε συνεχώς την ίδια φράση: «Δεν πρέπει να ξυπνήσει… δεν πρέπει να ξυπνήσει…». Πριν πεθάνει, είπε πως είδε κάτι αδύνατο να περιγραφεί. Ένα άπειρο στόμα να καταπίνει γαλαξίες σαν να ήταν στάχτη. Είδε θεούς να ουρλιάζουν καθώς απορροφούνταν μέσα σε μαύρες δίνες. Και στο κέντρο όλων, το τεράστιο σώμα του Azathoth να σπαρταρά μέσα στο κενό σαν εφιάλτης που αναπνέει.

Από τότε, όσοι αναζητούν τη σκοτεινή γνώση φοβούνται ένα πράγμα περισσότερο από τον θάνατο: τον ήχο των μακρινών φλογερών μέσα στη νύχτα. Γιατί σύμφωνα με τον μύθο, όταν οι ήχοι αυτοί ακουστούν στον κόσμο των ανθρώπων, σημαίνει ότι ο Τυφλός Θεός κινείται στον ύπνο του. Και κάθε φορά που κινείται, κάτι πεθαίνει. Ένα παιδί χάνεται χωρίς ίχνος. Μια πόλη βυθίζεται στην παράνοια. Άνθρωποι κοιτούν τον ουρανό και βλέπουν αστέρια που δεν έπρεπε να υπάρχουν.

Και αν κάποτε οι φλογέρες σταματήσουν… τότε ο Azathoth θα ανοίξει τα μάτια του.

Και το σύμπαν θα θυμηθεί πως δεν ήταν ποτέ αληθινό.